evet sabah akşam ders çalışmaya başladım. evdekilerle konuşmuyorum.ya da onlar bana tavır aldı.kimseyle konuşmuyorum.konuşmaya da gücüm yok zaten biraz iyi oluyor...gerçi uyuyup durmuşum.bi tek sanal tek yanım blogum kaldı. ondan da tanıdıgım kimse ulaşamaz.aslında tanımadıgım da ulaşamaz.ahh ulaşılmaz olmak üzereyim lanett...
neden mi?arda aradı.hayatımın içine ettikleri günü buldu aramak için...nasılmışım diye aradı...nasılsın?sadece seni merak ettim...konuşmadım.konuşamadım.günlerce gecelerce diyebilecegim her şey oldugu halde...nefesim yetmeyecekmiş gibi geldi sanki.
olmuş bi-bi buçuk yıl ne denir.?git desem adam zaten beni terkedip gitmiş.kal desem nereye kalıyor?kalmayı istemiyor bile.sadece merakmış.ayrıldıgı hiç b sevgilisiyle konuşmamazlık etmezmiş.gerçi beni pek sevgiliden saymıyormuş...saymalımıymış. ???
kafana göre takıl dedim.geçti benden dedim.eser yine dedi.
eser sonra geçer evet.
rüzgar insanın canını bu kadar mı acıtırmış.isa çarmıha gerildiginde degen rüzgar da onu acıtmış mıdır?evet.o isa degil...belki de...
sona oturdum aglaya aglaya internetteki çocuk oyunlarından oynadım.hani şu kıyafet giydirmeliler var ya onlardan.kendimi kaybedene kadar burnumu çeke çeke gözlerimi sile sile oynadım.isayı düşünerek kızın tekini giydirdim.adını da kezban koydum...ama arda aklımdan çıktı.sesini unuttugum adamın yerine isa'yı;o'na degen rüzgarı,acıttıgını hissettim.allah onu korur bilirim.degen herkesi korudugu gibi...her şeyi korur.
ama bi insan bile isteye kendini çarmıha gerer.kırbaç ata ata öldürür,sonra içinin magaralarında yine yine dogurur.zorunda...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder