karşımda sen,arkamızda alabildigine deniz...burnumda buğun.hiç geçmek bilmiyor...sende bilmiyorsun bilsen de anlatamam zaten...basit ve basmakalıp kelimelerle anlatamazdım. susardım.
'tüketiyoruz kelimeleri başkalarında;böyle böyle bize hiç bi şi kalmıyor..,'derdim anca.sen dişlerini göstermeden gülümseyip;'merak etme kelimeler asla tükenmez herkese farklı kelimeler kurarsın.'derdin...ellerimi ısıtmaya çalışırdım karşında.belki bugulu bi bardak çayla...
bugulanıyoruz zaten karşılıklı...demlenmeden bugulanıyoruz bogazımız bogum bogum dügümlenirken...kuramazdık cümlelerimizi degil mi...
birbirimizin karşısında çok duramaz.kırılacakmış,dagılıp kum olacakmış gibi hissediyoruz.havaya savrulup rüzgara karışıyoruz. rüzgarla bakışlarım bugulanıyor.
yutkunuyorum...hayalin karşımdan martının kanadına takılıp gidiyor.
aklımda seni parçalıyorum.fevkaladeden aleladeye düşüveriyorum yok oluşunla...
yok ol,yok ol,yok ol.diyorum üç kez dışımdan bu sefer...duy diye.duy da yok olma diye.
yaktın.yıktın.kül ettin eritttin beni... diyor müzeyyen abla...elimde ince belli bayat tadlı...
geriye kalan bi enkaz...bi bayat tad...
benden çaldıgın...ben olamadım.bana bıraktıgın gözlerime yapışan bu buğu.gelince geri verecegim söz!
demiş miydim?
söz!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder