kan.

gördügümü beynimden anında silip,duydugumu bin yıl hatırlayacak durumdayım.hiç bişi görmüyormuş gibi gözlerim ;ama kulaklarım her şeyi duyuyor.kanat çırpışlarını,kalp kırışlarımı...
eskisi gibi degilim dedim ya...degiştik.rol çaldık birbirimizden...mazlumla zalim aynı kökten sonuçta... ben yalvardım gör halimi diye...
ben sen oldum,sen ben...ben yarasa oldum sen agaç...
gözümün gördügü yüz degişti,kulagımın duydugu ses degişmedi.
hala bir demir çınlıyor.dallarıma vuruyor.takılı kalan bi pervane;bende bi enkaz...
nar'ı yaktı.kül etti,izi kaldı.reva bu...
bu gelişin bana,ne dal ne gövde...topraga gömülü bi kök elimde-ydi...
ben sen oldum,sen ben...karşımızdaki yüzler degişti kör olduk;görmedik.
sen o'na ben'din.
ben bu'na sen...

geç yazı

lanet geçen yılki şehrimdeyim. herkes çok çok konuşuyor ve ben artık insanları çekemiyorum.yok olmuyor.duvarları yer yer küflenmiş pansiyon ev tarzı bi yerdeyim. iki gündür yagmur var.benim bi haftalık hatta beş günlük diye hazırladıgım çantada sadece üç gömlek bi elbise ve bi kottan ibaret şimdi ne bok yiyecegimi bilmiyorum.ondan bundan hırka kazak buldum büyüklü küçüklü takılıyorum.birilerinin bişilerini giymekten aynı tabaktan yemekten haz almasam da yapacak hiç bi şeyim yok... internetim yok dandik bi internetcafedeyim.bi yıl geçti daha ama sanki bi on yıl geçmiş gibi şerefsizler alışveriş merkezi falan yapmışlar buraya yollar bi ayrı güzel olmuş falan ...
dün gece handenin beni çok iyi tatlı bilmem ne diye tanıştırdıgı iki kız vardı onlarla buluştum burnumdan geldi resmen gittigimiz yerde okuldan bi arkadaşım çalışıyomuş megersem kızlardan biri son yıl iyi isim yapmış.öbürü de kendi sırlarını örtmek için ugrasıyormuş...ama sütten çıkmış ak kaşık diyalogunu bi kere de beraber geçtik.neyse işte kızları tutamadım sonuçta arkadaşımda erken çıkıp beni yerime bıraktı tekrar işe gitti.bu gece ona ugramam lazım bi daha.bi de bi diyetisyenle tanıştım dün.hoş bi kız.kısacık saçlı turuncu kafalı şirin bişi böyle muayene oldum gerçek bi hastaymış gibi diyet listesi aldım falan.yani şimdilik sadece aldım. tus açıklanmış puanları iyi bi kaç arkadaşla içmeye gideceklermiş.geleli bi hafta oldu halen geldigim hocayla buluşamadım içip ıslanıp üsüyüp duruyorum çok bi halt varmış gibi milletin derdini dinliyorum.allahım bana akıl sabır ver nolur...
insanları hala birbirini keser durumda gören eskiden tanıyan herkes az biraz sevimli görünmeye çalışarak lanet ilgileriyle 'ee nolcan şimdik sen kısım?'sorularına devam ediyor.gereksiz konuşmalara devam ediyorum lakin çok farklı düşünmeye başladım. mezun oldugum dandik diploma yerine bi yerlere gidip dil ögrenip o lisan üzerindfe master yapmayı planlamaya başladım.en iyi en çabuk yaptıgım iki işten biri nasıl olsa...ögrenmek ve unutmak.
bunun için şu hocayı bulmalıyım.yer yarıldı sanki. bu işi bilen bi bulsam...daha araştırmadım da.



bu sabah haberlerdeki bostancı örgüt evi de canımı sıkmaya birebirdi.anadolu yakasının ortası orası...
valla kimseyi anlamıyorum artık ben 80 olaylarında sag sol mu vardı denir sonra yok mozaikiz yok çok milletliyiz...insanları itina ile gaza getirirler.her şey dogru olsa bile ki külli yalan oldugu her yerinden belli burslu güzel kızlar askeri okullara yakın yerlere yerleştirilsin her türlü fedakarlıgı yapsınlar ibaresi ne leydilerin de elçiliklerini üstlendikleri kampanyalara ne de diger kampanyalara yakıştı.hiç bişi bilmeyen duymayan adama bu cümleyi duyurdugunda kızımı kendi elimle fahişe mi yapcam göndermem kırsın kıçını otursun evde der tabi...
nerde kaldı çagdaş kültürlü nesiller,ekonomik özgürlügünü eline almış kadınlar nerede kaldı...kadın hakları nerede?o kadar binalarını yapıp açtıgınız üniversitelere de koyunlarla inekleri doldurursunuz artık.
neler oldugunu kavramaya çalışacak durumu çoktan geçtim.allaha emanet yaşıyoruz farkındayım. her neyse
buraları anlatayım birazda...

yetişme tarzı.

dönem sorgulamasının haddine olmadıgı, lakin protokollere afilli imzasını şık bi başlangıç olsun diye atan (düşünerek ya da düşünmeyerek)ülke benim ülkem evet...
bu ironilerle büyümem yüzünden hayatımın dönem sorgulamalarını bende beceremiyorum .
kim beceriyor ki zaten.anca beceri...
her yerde.

2013.güvenmece.

mal. daha önce demiş miydim?
malsın.bugün sana geri dönecektim gelseydin.
hiç bugünkü gibi olmamıştı ilişkimiz.
en eski dün.
hiçkimsesiz bugün.keyfini çıkar.
korkma yer yarıldı içine girdim.numaram sandıgın abimin arkadaşının bilmemnesinin numarası artık.şehrim sandıgın kilometrelerce uzaklıkta.arkadaşlarım sandıkların çoktan gitti.hepsini kovdum.hıyar yazıyomuş alnımda hepsi bi harfi yazmış,hiç biri uyarmamış, dost dediklerim yazmış;yapmış...dalgalarını da geçmişler.katkı payın büyüktür es geçmeyelim.
bi ismim var sende belki de unuttugun...gugılda arattıgında hiç kaydı bulunmayan.tanıdıklarımın bile soyadını yanlış yazdıgı bi avuç harf...kırıntılar...
iyiyim ben...bi sen gelince aklıma sinirleniyorum işte.herkesi sepetledim. şimdi;in cin top oynayacagız yer altında.sen üstün tadını çıkar hava almak için burnumu cıkarmam bi daha...
iş bulmaktanda senin aramandan da korkuyorum.hiç başlamazsan başaramama derdin olmaz.sonuçta.erteliyorum.içimi oydum kan doldu sızlamıyor.kanımda boguluyorum.ya da bi avuç kanda boguldugumu sanıyorum abartıyorum.
13.eski bi anı kaldı sadece.20.13
ne zaman aklımdan geçsen;burnum sızlıyor.yüzümün en orta yerinin sızısısın sen...
elini hissetmedigim. artık sadece rüyalarımda bildigim.sesini yüzünü sildigimsin sen...
---
biriyle yemege gittim dün.dört bi yandan insanlar paralıyor beni iş aşk mevzularında.
iyi bi çocuktu.ama'çocuktu'.az konustuk .gergin bi sessizlik vardı.garsona patladı.sona beni de gerdi.bi daha mı ?bilmiyorum.
eskisi kadar negatif degilim artık.'asla... asla...' diye söylenmiyorum.en azından biriyle 'yedek eş adaylıgı' konusunda anlaşmam var,tek güvendigim adam o çıktı iyi mi kötü mü bilmiyorum.:P lakin evde kalırsam bu cocugum da olmayacak anlamına gelmemeli...bi kadın en çok anne olmaktan başka bi şi istemez bence...-aşkı kacırmışsa bile-
iş bulmadan şöyle bi ohh ben varım uleen dünya.!tepincem üstünde bi iki ...demeden olmaz.zamanım degil.
cocuk mu ?sevmem ben öyle tipleri çok.yok ...olmaz bu iş.:)işte bu yüzden aklıma geldin bugün...
en içten,en agır küfürlerimle sevgilim.güvenimin bile içine ettin.

gez göz arpacık.

gözlerimi kırptıgımda göz kapaklarımın arasından giren güneş olmalı.beni rahatsız etmeli.hoşuma gitmeli.hatta ona dik dik baktıgımda gözümü kör etmeli.korkutmalılar beni ...dinlememeliyim.umursamamalıyım herkes bakıyor nasıl olsa...

çocukken daha kolaydı...

çocukken her şey daha kolaydı. çünkü ellerimiz küçüktü .dertlerimiz avucumuzun içini anca dolduruyordu.omuzlarımıza binmiyordu. sırtımızdan vurmuyordu.ne zaman ellerimiz büyüdü; işte o zaman güneş gözümüze o kadar sarı gözükmedi. mor dendi arkasından ultraviyoleye takıldık.zararlı dedi.k.kanı bilirdik.kanseri büyüyünce ögrendik.

hiç bi şeyden haberimiz yokken ekoloji,saglık,sosyoloji...ne kadar bilim varsa bindi üstümüze.

benim derdim heidinin hasta dedesi iken hayat bilgisi çarptı.hala tahtada bişi anlatmam.kesseler sunum yapmam.yapan ben olmam otomatige baglarım.yıkar,sıkar,asar,kuruturum içimde.
gözlerimi pörtletip güneşe bakmak istiyorum.hatta göz kapaklarımı parmaklarımla sıkıştırıp,gözlerimin sulanmasını bekleyecegim.hala şansım yok mu?

evet.

aglayamıyorum.





(beni okullar çürüttü güneşten ziyade uyku vurdu...)

kumar.

...
-boşver oturalım odada işte.hem konuşuruz da...
k:konuşalım peki.ama kelimelerine dikkat et.gerginim biliyorsun.
-ne yani ;düşüncesizim ve seni üzüyorum öyle mi?
k:herkesi üzüyorsun.en iyisi konuşmayalım konuştukça sen daha çok üzüleceksin juli...
-git istersen.
k:kovuyorsun beni ha?
-defol demedim..
k:bu bi kumar biliyorsun de mi?agzından çıkanı tartmadan düşüncesizce harcayınca ya kazanırsın ya kaybedersin...sonuçta insanlarla kumar oynarsın.ama senin lanet dengen herkesi terkediyor.kabuklu hayvangillerden olma yolundasın.neyse sana demiştim konuşmayalım diye...
-defol.iki yılda bi görüşelim.
...
ufak çaplı bi boyun tutulması.

fer fecir

kapıyı ne gizli ajanlar çalıyor maceradan maceraya koşuyorum;
ne de ömrümün aşk hikayesine başlamış dört nala...;hızımı kesemez durumdayım.
yenileyip degiştirip binbir yere yolladıgım cvlerime de yanıt gelmiyor.
bi yenileme daha yapıp allah'a yollamanın yolunu araştırıyorum.var mı bilen?hayır... gelen vahiydir.dilek şikayet kutusu da işe yaramıyor.denenmiştir...
kitaplara gömüldüm çoktan...olaganım.
azıcık heyecan için;biraz 'insan' kalmak için uzaylıların gelmesini bekliyorum.karşımdaki kanepeye buyur edip onlara bakacagım bi-iki saat falan... böylece insanlıgımı hatırlayacagım.
işe yarayacagını sanıyorum.

bi de böyle teyzeler gelip
'ee..iş ,güç buldun mu nasıllar ?... erkek arkadaşın var mı kızım...nişan,dügün falan...?'gibi sorulara maruz kalınca
'napim teyze öleyim mi;ne dırdırdır beyin bu di miii?'diye hönkürsem;ya da kafasına bardak,tencere,çanta,şemsiye...o an elde ne varsa bi iki vurup kaçsam;bi tepki versem yok. vermiyorum.olmuyor.yemiyor.bu sosyolojik olan basit ilgi cümlecigi beni delirtiyor ama...
elimi verip,dedikodularına kolumu kaptıramam.fizyolojik mi yoksa;psikolojik mi tehşis koyarlar? en çok?
kestiremiyorum.kaçıklık mı?sürtüklük mü?
hangisi olursa olsun;gözlerini kırpa kırpa kalabalık gün toplantılarında ,yedikleri börek arasında muhabbetimi yapmaktan geri kalmazlar.yaglı,lokmalı agızlarıyla ballandıra ballandıra 'biliyor musunuuz' diye söze başlanacagı kesin...

az konuşup;hiç dinlemiyorum.
bakıyorum ama görmüyorum.
gözlerimi kapatıyorum,yatıyorum ama uyumuyorum.
okuyorum ama aklıma yazmıyorum.
-me,-ma ekleri ve amalarla doluyum. inadına stressizim ama gerginim.

...

sabır denilen şey benden kaçalı çok olmuş.onun yerine ot dolmuş keçiler tepemde mera muamelesi yapıyorlar beynime.
düşünmekten,okumaktan yoruluyorum.konuşmaya,yazmaya taakatim kalmıyor neticede.
fazla ihmalkarım.
ders işini sevmiyorum.neyi seversem seveyim adı ders olunca görüntüsü bozuluyor.tüpü bitti bitecek televizyon halini alıyor renkler yayılıp,dagılıyor falan...
tahtadaki denklemin saglamasınında sonucu eksi göstermesi zararımın somut halidir... ama umrumda degil.herkes içeride eşittir;herkes zararda...
bedenlerimizi naylon torbalarından çıkarıp adımlarımızı atacagız biliyorum.ama günüm gelmedi.bekliyorum.

özet;sıyırmaktayım, makinanın beyni ısınmış alev alabilir...hiç bu kadarını olmamıştım.ama iyiyim.hala ölmedime. göre...iyi olmalıyım.

hatıra defteri.

9 nisan 1993.
8 yaşındaydım.
o gün sabah yagmur yagmıştı.
okula gidiyorum diye kaçıp parka gittim.cebimde bi simit bi de elvan gazoz parasıyla daha uzaga kaçamamışım.:)bi de not almışım:)

kadife.

kadife eldiven giymişti.ne bileyim kadife eldivenin sakladıklarını...(güzelce demiri saklayacagını...)
yüzüm buz gibi demirle karşılaştı.buz kesti içim.kanım sıcak sıcak döküldü her yumruguyla.
nakavttım baştan.

soluksuzdum.
bendim.
nefessizdim
yerden garip sesler geliyordu..
kulagımı iyice dayadım.
agzımdan kan dolusu küfürler savurdum.
içimden onu çok sevdim durdum.
derdini anlayamadım.
derdimi hiç anlayamadım.

ileri.

benligimi
bulup,
kıvrımlarını
ezberleyip,
kaybetmeye
çalışıyorum.
sadece
insanım...
farkındayım.

------------

güzel bi gündü.bugün handedeydik yeni geldim eve.yaklaşık üç gündür sırt çantamla dolaşıyorum.iki ayrı evde kaldım yeni eve geldim.yürümekten ve üç ögün alkolden oluşan agrılarım var.onun için uzatamayacagım.

ıhlamur kasrına gitmeyenler,gidiniz.ısrarla gidiniz.
link:http://www.tbmm.gov.tr/saraylar/ikasri1.htm benden daha iyi anlatır...

hastane

hastanelerden nefret ederim.hastaneye girince tuhaflaşıyorum bi defa ben gözüm dönüyor falan önce sonra uyuşuyorum,sinsi sinsi kanıma bişi karıştırıyorlar sanki.sabah sabah gittik dün.sinirsel diye yalvardım dinleyen olmadı.ki ben beş yılda bi ölecek durumdaysam giderim hastaneye.neyse işte.

kan almalar,soru sormalar bilmem ne yarın gel endoskopi yapalım.

ama benim hiç bişeyim kalmadı.kimse inanmıyor...bunlardan da...