dün ankarada dışarı çıktım.son çıkışım oldu çünkü bu saat itibariyle istanbuldayım.ani ve hızlı yolculuklar hızımı kesemez...kızılay otuz yıl geçse de degişmeyecek gibime gelir hep.heralde havası degişmiyor emin degilim...
en sevgilim arkadaşlarımdan biriyle güzel bi kaç saat geçirdim. huzurlu huzurlu gülüştük...sonra onun vakti bitti,o gitti.bende cafenin birinde yayıldım oturdum etrafı izledim mal mal... aklımda kalan 7 yıl bi şey var 7 yaşlı çocuk var...uzun bi ilişki var. ve ortaokuldan tanıdıgım canımın içiçe geçen 7 yılını hiç tanımadıgım gerçegi var...o ara kendimi düşünmüşüm...bencilmişim çok bencilmişim galiba...hep bunu,bunları düşündüm.sonuçta ankara aynı geldi yine.milletin çag atlamaya on adımı kalmışmış.ben daha emeklemeyi ögrenicem...ankara aynıydı evet...aynı...
taa ki otobüse binene kadar...
genellikle otobüslerde yollarda insanlarla gözgöze gelmemeye özen gösteririm.insanların beni didikleye didikleye incelemesini sevmedigim için,ben hiç bakmam ve yanımdan babam geçse farketmem...(aslında zamanla alıştım buna ben.arda yüzünden:)) amaaa birisi-kadın erkek farketmez-beni incelerse o ortamdan ayrılana kadar gözlerimi gözlerinden ayırmam ters bakışlarımla pişman ederim.az vakit geçirdigim insanlarla vucut dilim bi türlü uyuşmuyor napalım...evet vahşiyim ben.
ama dün otobüste eve giderken gayet kızvari bi tavır sergiledim kabul ediyorum.yanımda duran çocugu kulaklıklarından çıkan müzikle farketmem zaman aldı.bi an göz göze geldik gayriihtiyari bi daha baktım melek gibi suratı vardı.içimden çocuga dua ettim.allahım nazarlardan korusun.bu kadar güzel bi erkek olur mu bee dedim.bu abazanlık ya da asılma gibi bişey degildi...tiyatrocu olsa narkissos un alası olurdu...çocugu birine benzetmeye çalıştım olmadı.beceremedim.sonra bi alışveriş merkezinde indi gitti.onunla ilgili hayatıyla ilgili hiiç hayal kurmadım. beni ilgilendiren gözleriydi çünkü.adamın boyundan posundan emin degilim iki kez baktım bi suratını gördüm buna şükür. ama gözleri çıkar bizi cicili niyetine sakla diyolardı...ışıl ışıl koyu kahve gözleri vardı.
galiba ankaradaki en yakışıklı uzun saçlı siyah bereli çocugu gördüm:P on bin kere maşallah.
kendime:neden mi yazdım?bana dense mutlu olurdum.ve ilk defa ardadan başka birinin gözlerini görebildim ondan yazdım.geçer dendi geçti:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder