bitiş.

yine kaybettim. hayatımda önemli olanlardan birini kaybettim ben...aglamadım bu sefer içim acıdı sadece...içim yandı.ama kapıyı açtım gidiverdi.önceki gidişiyle aramızdan yıllar geçmişti.geçen yine zaman olacak.yenilirsem eger yine zamana yenilecegim.ya da zamanla dalga geçecegim.artık öğrenmeliyim zaten...



-bu üç yaşından beri arkadaş oldugumuz gerçegini degiştirmez biliyorum ama artık yoruyorsun beni...ben peşinde koşturmaktan yoruldum.keşke anlasaydın beni ama anlamayacaksın.keşke bogsaydın beni sen sadece yoruyorsun kelime oyunlarınla yaşamınla arkadaşlarınla seni kovalamaktan yoruldum.sen hep kıransın incitensin.defalarca dedim mutlu olamazsın böyle diye...

juli:sen mutlusun...benden çok mutlusun dogru.

-kelime oyunları oynama bana...ikimizde iyi rol yaptıgını biliyoruz...küçük olsaydık nereye saklandıgını rahatlıkla bulabilirdim.ama artık dünya senin olsun yeter ki beni rahat bırak artık juli...

juli:ha ben senin yakana yapışmış bi asalak gibiyim öyle mi?seni incitmek için bile bile yaptıgım hiç bi şey olamaz.yordugumu yıprattıgımı da sanmıyorum...ben sana hiç bi şey yapmıyorum.artık hiç bi şey anlatmıyorum dogru çünkü anlatacak bi şeyim yok.konuşulacak kelimelerim bogazıma geliyorlar agzımda sonra irdeliyorum çok boş geliyorlar geri yutuyorum.seni sıkmak bogmak hayatımda düşünecegim en son şey belki de...ama canını sıkmışım belli ne için sıktım?

-en basitinden bana deger verip ankaraya gidecegini söyleyebilirdin...

juli:saçmalama...biz seninle her dakka telefon elimizde dolaşmıyoruz ayda bir belki çok önemli şeyler için ararız birbirimizi degil mi?ayrıca planlı programlı yaşamadıgımı biliyorsun...en basit hikayelere gireceksek eger sende bana deger verip sevgili yaptıgını söyleyebilirdin başkalarından duydugum halde sana tavır almadım surat yapmadım...konumuz bu degil...senin ne derdin var ne oldu onu anlat bana hadiii...

- beni arama juli...seni istemiyorum artık...hep aynı hikaye ya.ben böyleyim beni böyle kabul edin.ulan seni elli kere çekime çagırdım geçen hafta zahmet edip geldin mi?

juli:neden gelmedigimi biliyorsuun...

-her şeye bi cevabın var degil mi?işine gelen her adama rahatlıkla ayak uyduruyorsun da bana uyduramıyorsun degil mi?defol git ya...defol.

juli:peki.(biraz öfken geçsin sona halledelim pekisiydi bi boka yaramadı)

-her şey bu kadar kolay degil mi ?inanamıyorum sana umrunda olmadıgıma inanamıyorum.ruhsuzsun sen ruhsuz zaten ardanın da gitme nedeni buydu.ruhun yok senin...

juli:peki.daha beni arama o zaman.

-komik olma ve sen beni arama.senin için yapmadıgım kepazelik kalmadı ardayla beraber oldugunda herkes aa harika oldunuz derken ben yapma bu herif sıçar agzına diye direttim sana aşkımdan mı hayır lan...aşk degil bu.sen benim parçamsın.beraber büyüdügümsün.ben ilk sana sarıldım belki de... ilk senin kaprislerinle kızları çözdüm. ama şimdi benden uzaklaşan sensin hep uzak ol juli hiç ugrama bana artık git sevgili arkadaşlarının omuzlarına...yediğin kazıkları duvarlara yazarsın artık...

juli:her şeye neden ardayı karıştırıyorsun sen ?

- inandıgın tek adam oldugu için olabilir mi...arda için günlerce gecelerce akıttıgın yaşları bildigim için olabilir mi? ya da kıskançlık... senin zayıf noktan arda. boşver anlamayacaksın ne zaman anladın ki...

juli:kafanı topladıgında tekrar konuşuruz...

-kararım kesin

juli:tamam o zaman.

umarım mutlu olursun ve istanbula geldigimde bunları bi de yüzüme söyle lütfen...bi de apartmanın kapısını napıcaz?

-inanamıyorum sana yazık lan valla yazık.ama şunu bil ki hayatım boyunca mutlu olmayı senin kadar hakeden birini görmedim masumsun lan. her bi haltı yedigin halde hala masum masum bakabiliyorsun... şimdi kapat lan telefonu.



...





bende aramızda böyle bi konuşma geçtigine inanamıyorum.ilk oldu bu.umarım son olmaz.