3.

epey yogun günler geçirdim...işe yaramayan mülakatlara girip çıktım.hiç hiç bi işe yaramayacak biliyorum hatta sapıtıp gazetedeki çok para kazanmak istemiyor musunuz hiç bi şey istemiyoruz siz gelin tanışalım biz sizi egiticez merak etmeyincilere bilem gittim organik tarımmış...peh...bildigin pazarlama sektöründesiniz siz şekerim...okulda bile bu kadar sıkılmamıştım. üstüne konuşan kadının egosu inanılmaz bi şeydi... içimden konuşup durdum:
'pardoon siz kimsiniz yaf...
bu özgüven nerden???
yok artık LEbron james.
tamam şekerim ben sana hayatta başarılar dileyim sende beni aramayıver...
hadde leyyn!
ne işim var benim burdaaa...
gibi cümleleri kurup durdum. salak sunum biter bitmez ben kuş oldum uçtuum.
kaçar adım uzaklaştım.hatta iyi bi şeydir belkim sonra pişman olmayım diye en topuklu ayakkabılarımla gitmiştim ona yanarım,üstüne aman yakalanmayayım diye asansörü beklemeden beş katı o topuklarla indim. bi de yolda dolmuşa yetişecegim diye düşünce eziyet katmerlendi...topallaya topallaya attım kendimi dolmuşun içine.dolmuş ayrı bi eziyet durumuydu zaten hiç anlatmayayım tüm yol ayaktaydım...
digerleri gayet normalce adam gibi eziyet eden insan kaynakçılardı. seviyorum ben onları canlarım benim...eger o tavır ve davranışlarda karşımda birilerini bulmazsam kendimi anormal hissediyorum.alışkanlık bu olsa gerek.

iki haftadır içki içmiyorum içmeyi de istemiyorum evdeyim diye olabilir...onun yerine bol bol örgü örüyorum biraz param olsa tuhafiyeci açarım...okul varken şubat geldi mi kızlar yünleri alıp sevgililerine atkı bere vs. örerlerdi.ben kimseye atkı bere bi şey örmedim içime dert oldu şimdi...ziyan günlerim benim...15-20 gündür yünlerle oynuyorum.mantom bitti şimdi atkıya başladım ama elimden akıp gidiyor bitiyor bitiyor bitiyor...kadınların bi numaralı terapi yöntemi farkındayım...kendimi oyalıyorum farkındayım.amaaa bi parayı bulayım o dükkanı açıcam...kadınları kendime baglayacam:P
biteceeek gideceek...