14 Haziran 2009 Pazar

kül ederken günü.

şimdiki zamana sıgdıramadım seni
ya di'li zamanda
ya miş'li zamanda
geldin ve gittin.
doya doya ...
doya doya gülüşemedik.
yürüyemedik bahçende
şimdi çiçeklerim açıyor.
gece üstünü örtüyor bahçemin
hiç birini göremedik.
bakamadık o pencereden
göremedik
resmimizi ,birbirimizi
belki de bu yüzden
acını dikenlerin batışı gibi sanıyorum...
bahçelerdeki güllerden elime batan
derimde çizgisi kalan...


*********

yüzünü aklıma getirmeye çalışıyorum.
ufacık dikenin ani acısı gibi
biri öpünce geçiveren...
yüzünü unutuyorum.


yüzünü artık aklımda tutamıyorum.

Hiç yorum yok: