çocukken yeni dökülen betona birbirimizin adını yazıp sonra ellerimizin yan yana izlerini çıkarırdık.o betonların çogu belediyeler sayesinde iki yılda bi degişti.geride aklımızdakiler kaldı.silik...sinik...
büyüdük...beraber izledigimiz o filmden sonra sarmaş dolaş konuştuk tüm bunları.ellerim ellerindeyken konuştuk.tükenen kelimeleri tekrarlamadan;hiç bi sözün üstünde durmadan konuştuk.kız ve o çocuk gibi beton dökülen inşaat çukuruna girip beraber olacagımızı;beraber ölecegimizi düşündüm hep...yan yana,yana yana izlerimizi bırakarak...
nasıl oldugu önemli degildi.tek sorunumuz birbirimize erken olmamızdı.aşılması gereken çok yol vardı ve beraber olmaktansa ayrı ayrı iki nehir gibi akıp,yolumuzu bulup aynı yerde buluşacagımızı söyledin.iki ayrıdan bir olunca etrafımızı da doldurmuş olacaktık.tabi hakkı hukuku da düşünüyorduk.en çok haktan korkuyordun sen...ben ise zamandan...
...
vakti bitirdik sonuçta.biletim tek gidişlikti.bunu önemsemedin...betonlarla aramın iyi oldugunu sanıyordun;kaderin bizden yana olacagını sandın belki de,ondan bu kadar rahat çektin ellerini...cilveli kaderin karşımıza set çekecegini hiç düşünmedin...bile bile otogarda bıraktın beni.yanagıma minik bi dokunuş kondu son kez adına...bende istedigin gibi gittim senden...
büyüdük...o kız ve çocuk gibi param parça olduk.sen başka bi yolda,ben bi enkazda...enkazda diyorum çünkü bogazımdaki yumrular zamanla büyüdü. takıldım onlara çok düştüm.sabrım gerçekten taşa dönüştü...zaman benim suyumu çok bulandırdı.yapay kanallar açıp akmaktansa taşlara vura vura yol açmayı yegledim.aşındıracagımı sandım kıyıları... kafamı gözümü yardım.fena çarptım;çok umursamadım;senin aksine, çok yara aldım.yaralarımı da umursamadım...seni de umursamaz göründüm.ama sadece göründüm.
büyüdük ya hani.ben büyüdükçe gözlerimin bugusu geçti.adın geçince şimdi bende görülen hafif bi dudak kıvrımı...meraklanma öptügün yerden içime işlenen sızlamayı daha kimse görmedi.
bende seni görmedim.
ben o kız kadar budalaydım,ama deli olamadım...sende julien degildin.
ani bi sanrıydı hepsi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder