pranga.

bu akşamüstü bu şehrin arnavut kaldırımından yürüyerek,herhangi bi köprüsünün üzerinde sigaramı biramı yedekleyerek oturup gün batımını izlemeyi istiyorum .sonra sabaha kadar sarhoş olana dek yalnız başıma içmeliyim..nerde oldugumu unutana kadar..sonra da o lanet köprülerin birinde sızıp kalmak..bugün tüm gün bunu yapmayı istiyorum.

tanıdıgın o sızı burnudan girip tüm beyin kıvrımlarına dolar ya.zevkli bi sancı olur beyninde.burun kemigini suratının tam orta yerinde hissedersin hani.evet haklısın benimki özlemden degil; enayi yerine konulmaktan.kaçmak istiyorum.
bi iki gün hiç degilse.etrafımda tanıdıgım kimse olmadan yaşayım istiyorum.ama noluyor..kanepede sızıp aglayamamaktan bogazımda oluşan yumruyla gece kalkıp işe gidiyorum.aslında hak ediyorum.

orada olmayı hak ediyorum..ayagımdaki prangaları tek başıma çıkarabilmeyi hak ediyorum..
ve son beş saniyede aldıgım bi kararla..geçen yaz gibi olacagım.telefonsuz internetsiz.hiçbişeysiz.kimsenin bana, benim kimseye ihtiyacım yok.
aramayın beni,kanepemle aşk yaşıyoruz.