dolunay.

sabahın körü olduguna inanabilecegim ama aslında normal olan bi saatte geldim.gittigim yer güzel degildi.sakin huzurlu düzenli disiplinli şık ne dersen diyebilirsin.adamlar yaşıyor hocam da diyebilirsin.benim ilgimi çeken nokta ne olursa olsun nufusa ikimilyonu geçirtmemeleri oldu.etrafa başka ilçeler nahiyeler şehirler kuruyorlarmış.ama yine de şehir merkezinin nüfusu ikimilyonla sınırlı kalıyormuş.ilginç işte.çok bi numarası yok şehrin..tipik avrupa kenti.ortada bi nehir,düzenli evler,geniş caddeler,büyük tren istasyonları,gelişmiş metrosu tramvayıyla rahat bi yerdi.o kadar..
sonra ne oldu?uçakta istanbuul diye bagırasım geldi.tuttum kendimi.bi de yaşlanmışım tabi.inişte anladım.biraz uyuyup arkadaşımla buluştum.
gül.benim üniversiteden kalan bi elin parmaklarından.. anlatmış mıydım sana?o yüksek yapıyor başka bi şehirde.torpilli evet.sevdicegi askerdeymiş ama az kalmış onu anlattı sonbahar kış gibi nişan dügün düşünüyolarmış işte bişeyler öyle gayet kız durumları takıldık..arda'dan sonra hayatımda kimsenin olmayışının yanlış oldugunu falan söyledi.karşıma çıkma durumunu anlatamadım.aramadıgımı da anlatamadım.kafasındaki şeyi yumurtladıgında aşk dedim.yok mu sahiden aşk?
hem her insan aşık olmaz mı yoksa?bazı insanlar hiç yaşamazlar mı aşkı?dedim hepsini.yok dedim.ben istemiyorum hemen öyle tanışmaları.rastlantı seviyorum hayatımda ben planlar küflendiriyor bozuyor ruhumu.yok dedi.artık bize aşk yok!masaldı onlar.sen şimdi tanış onunla hem ciddi olur dedi.ciddiyet ne ki?tansiyonu düşmüş insana şekerli su vermek gibi.bi ilişkinin ciddi başlaması lakaytlık olmaması.ciddiyet aşkı bulur belki dedi.sulandırdı bulandırdı..sonra söz elbisesini anlattı.ayrıldık işe gittim ben.
patronum maaşımı verdi.cüzdanımı açıp içindeki onlirayla kesiştik bi süre..bi hafta eksik verirler sanarken yarısını almakta hoş olmadı hiç.önce bi ohh çekmişken ardından ha..demek hiç hoş bi durum olmuyor haliyle.sonra gittim yanına ..bey galiba bi yanlışlık oldu. biz böyle konuştuk bir aydır geliyorum.tamam bunun gelmedigim günleri blabla..cevap:bizde böyle!
pardon şimdi ben yarısını bugün yarısını onbesgün sonra alacagım öyle mi?peki normal şartlarda da mı böyle yani bi aylıgı hakedince yarısını mı alıcam hep kalan onbeş günü mü yoksa gelmedigim günleri mi kestiniz onu ögrenebilir miyim?
cevap:işine gelirse!
tutumunuz beni çok rahatsız etti.sonuçta memnuniyetlerimiz karşılıklı olmalı.bunu düzeltici önlemler almanız iyi olur dedim pırr yukarı çıktım.zaten alışık degilim böyle şeylere bi de yolunacak kaz muamelesi göremem!falan diyorum kendime ama biliyodum bi bokluk olacaktı bunda da diyorum.iyice çorba oldum neyse gittim işime.
o da bitmek bilmedi.çıktıgımda bildigin gece olmuştu tabi..sokagı hızla geçip caddeye çıktım.etrafın tenha olması başta rahatsız etse de kendimi taşıyamayacagım için son bi gayret duraga uygun adım marş vaziyette yürüdüm.akşamın geç vakti falan degil;
bildigin gece olmuş,ay çıkmış.kocaman.ay var-mış.dünya yok!sesli sesli dünya yok falan diyodum hatta kafamı dagıtmak için her adımımda,bi 'ay varmış,dünya yok!'öyle salak salak duraga gittim.
hala kafam yukarılarda ay'a bakarken yanımdan bagrışıp itişen bi grup gecip iki adım ötemde duruverdi.yok bişi diyordum kendime.sonra bakıyodum yan gözle paranoyakça hırsız-katil aday adaylarıma..bariz apaçi bunlar bişi olmaaz diyodum.yine kafamı öbür tarafa çevirip.ama sonra öbür tarafıma garip kılıklı bi kadın ve ondan daha genç bi adam gelince tırstım..yandaki apaçilere dogru kayar adım..sonra vazgeçip duragın arka tarafındaki taş duvarlara gidip oturdum.herkes önümde duruyor gözümün önünde rahat ool diyorum ama bu seferde arkamdan biri gelir de bogazımı kesiverir diye durmadan arkama bakmaya başladıgımı farkettim.'ölürsen ölürsün nolacak ki! çok bi şık hayatın var sanki'dedi içim.dışımda içimde titredi ama.sonra iş yerindekilere saymaya başladım.sigorta yok yol parası yok yemek yok yarım maaş falan diyorum ama sesli konuşuyormuşum garip kadın döndü bön bön baktı.tırsıp farkettim onu da.
yorgundum.ve hala yorgunum.geldigim anda çantamı atıp işe gelmişim.nası olabilirdim ki.gelmeseydim kalsaydım orda ya da uçakta yaşamaya başlasaydım.lanet otobüs gecikti gecikti.hırkayla mal gibi dışarı çıkınca soguk vurmuş oldu.
ceydayı aradım ve kafam patladı!anasıgil biriyle çay içirtmişler dün akşam begenmişler birbirlerini.ulan dedim ne hale düşmüşüz!ne olmuş bize!her şeyden vazgeçip çarklarda ezilmeye ne meraklıymışız.iş,aşk,hayalini kurup kendimizi inandırdıgımız her bi şey büyüyünce masal olup bulutlara karışıyormuş.. sonra otobüste jeton düştü!lan salak juli ne şanslısın!çocuk yaşta onun bunun tecavüzüne ugramadın.hiç öksüz yetim kalmadın vs.gibi bi sürü polianna abladan özlü sözler söyledim kendime..
ama yok,anladım ben.cidden babam haklı.benden-ve ben gibilerden-bi bok olmaz.o zaman oturalım yormayalım kendimizi.nasılolsa aynı olacak hep..di mi;)
ne güzel bu gece ay!ama çok üşendim balkondan fotograflamaya..kısmet ola başka dolunaya.
*bu da dünyanın üstüne toz olan umutlar oluyor haliyle..