hiç hesaplamadan para harcamayalı çok uzun zaman olmuştu eve geldim şimdi bi iki saat oldu.ceydanın yanına gitmiştim kii kendileri cidden garip bi şehirde yaşarlar.özellikle otobüs şöforleri okul müdürü gibi her otobüse bineni azarlama yetkisine sahip hissediyor kendini. neyse işte çok eglendik biz...
çok ama çok...
telefonsuz oldugum için (yaklaşık 4 aydır) aramak isteyenler annemi hande yi falan buluyolardı...ama bu sefer öyle olmadı karşılaştık
apartmana girdigimde girişte parfüm sıkarım ki sigara vs...kokusu babamın burnuna gelmesin boşuna gerginlik çıkmasın isterim.ya söyleyemiyorum.kolay bişi degil bu...nedenlerim var söyleyemem her neyse işte kapıyı bi açtı jack!koklaştık biz böyle burnumuzdan garip sesler çıkardık sonra kokum hapşırtıp durdu onu :)
gelmiş.iki haftadır burdaymış zayıflamış kararmış şapşal surat ifadesiyle sırıttı durdu.onun odasına gidicem birazdan anlatacakları var.ece de geliyor handelere yerleşmeyi planlıyoruz.evden dışarı kendimi atmak için can atıyorum.bu insanları özlüyorum.çok özlüyorum...
hani insanın uzun zamandır konuşamadıgı göremedigi, ama yine de gördügü andan itibaren kaldıgı yerden devam edebildigi arkadaşları vardır ya; ya da benim için bu böyle bilemiyorum. onlar içimden bi kahkaha gibi sanki işi bitip gidenlerle bende rol yapmışım sahte davranışlarla perdeyi açıp kapamışız gibi ... belki de bundan ibarettir.
yenilgilerim rol icabıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder