sakinligin cezbediyor beni.bugün başkalarıyla konuşurken ellerini, yüzünü, duruşunu izledim.o anlarda içimde baharın coştu,midemin içinden;kollarımın,boynumun,yanaklarımın derilerini yırta yırta dallarını büyüttü.
tamam,seni görmek bana yetti dedim,izleme!
çok sonra gözgöze geldik..unuttum her şeyi.ölümü çok erken tadacakmış bakışların vardı senin..hep onların yüzünden panikliyorum.sanki bakmazsam ölmeyeceksin.yine çevirdim başımı öte yana.
paniklediğim her an bakışlarını değiştiriyorsun.mesela bugün;çocugu oyun oynarken parkta onu izleyen baba haline büründürdün..saçlarıma baktın..'kestirmese miydin? olsun,bu da yakıştı.'
tabi bunları söylerken aslında o kadar yapmacık duruyordun ki,sen öyle baktıkça hepsi gibi dedim..sıradan.sen büyütüyorsun..
ve inan başka biri bana öyle baksa nefret ederdim..
hoşlanmıyorum,sakinliğini kendime bulaştırmak istiyorum.evet.bunu istiyorum.sonra arada sırada ardıma hiç bakmadan tüm kapılardan geçmek istiyorum.tüm çukurlara düşmek..
yolun sonu yakın;sensiz..
umrumda degil diyor bi yanım.diğeri deli olma jul diyor..iki yanım da konuşsun dursun,dinlemiyorum..umrumda değil.
sen ölebilirsin diye susuyorum sırf.konuşursam yüzüme genç halinle bakacaksın ve ben o bakışından korkuyorum.susmak istiyorum.
3 yorum:
Ölür.
ölecegim-öleceksin-ölecek-öle bu işler..
".sıradan. sen büyütüyorsun.." bu sözü sevdim, "sen yüceleştiriyorsun" gibi, bunu biliyorum ama insanın o duyguya hakim olamaması da acayip... ama başlangıç noktası hep aynı değil mi: yüceleştirmek
Yorum Gönder