hepsisana.

son bi saattir balkondaki sardunyayla kesişiyorum.eve bi saat on dakika önce geldim
insan olsa ya ne bakıyorsun derdi ya da tanışır iki muhabbet ederdi illa ki dayanamazdı bu markaja.o ise,otlugu seçiyor;gecenin içinde yanımda pısıp kalıyor .
ve yarın işe falan gitmek yerine,1960lı yılların istanbulunda dolaşmak istiyordum..
oysa..sadece bunu anlatacaktım..
biri var.aslında konuşmuyoruz hiç.bu sardunya gibi..ama birbirimizi gördüğümüzde yakınımızda duruyoruz.hem bana başkalarına güldügü gibi gülmüyor.farklı bakıyor.. buna engel olamıyorum.başkalarıyla konuşurken onu dinlemeyi seviyorum.evet.bunu seviyorum.aramızda bişey olacakolsa ikimizde birbirimizi istemeyiz.farkındayım.bu mazoşistlik galiba.bugün onu izlerken,pardon! dinlerken çocukken piknige gittigimiz bi gün annemle buldugumuz papatya tarlasında nasıl koştugumuzu hatırladım..o yıllarda annem benim bugünkü yaşımdaydı.
kim boşuna yaşıyor?hepsi.ironikhepsi.
dua etmeli ruhumuzdan özür dilemeli jul..
en büyük haksızlıgı ona ediyorsun.arınmalı.artık olmayan o papatya tarlasında arınılamaz.hepsironik!