koparttım yine iplerimi,bi kaç gündür orada burada yaşıyorum..kaç gündür böyleyim bilmiyorum.orada burada hep ayaktayım onla bunla takılıyorum.konu yok mevzuat yok.iş yogun,canım çıkıyor;lanet havalarda güzel derken..kahkahalarımı çınlatarak derimin altındaki igneleri hissetmiyorum.bataryam yandı bi kaç gün önce.
ayaklarımın kopacagını hissedene kadar yürüdüm.cigerlerimin patlayacagını farkedinceye kadar sigaralandım ve günleri karıştırana kadar içtim.bu haldeyken bile sezdirmedim.aksatmadım hiç bi şeyleri.
şu çocuk..hani o gün karşımda oturan çocuk vardı ya..gözleriyle konuşuyor o.sustugunda huzursuzlanıyorum.genç ölecek gibi bakıyor bana.galiba onu kaybetmekten korkuyorum onun için böyle düşünüyorum..saplanıyorum galiba ne pis bişi bu!uzak durmalıyım.
hayatımı hep mi tesadüfler devam ettirecek merak ediyorum.tam istedigim gibi gelmişken bi sürü nedenler baş gösteriyor..
kafam çok bulanık benim.daha da bunaltmanın alemi yok dedim..açmadım.açsaydım ne diyebilirdim sanki..kangren olacak belli.
ve yürüdüm yürüdüm yürüdüm.
döndüm dün gece. sabah kalktıgımda tam onsekizsaat uyudum ve uyuştum.
yine de hızımı alamadım.
yok bahar çarptı beni..iyi çarptı hem de,uzaklaşsam keşke.
şu lanet huzurlu hamagı bulup uykunun hasını istiyorum..
1 yorum:
genç ölecek gibi bakıyor! o ne güzel laf ya
Yorum Gönder