durdugumdan.

şu saat itibariyle bugun işe başlayacagım gün.haftasonunu anlatacaktım.aklımdakileri..unutmadan yazayım her şey birbirine girmesin sonra.
benim arkadaşlarımın hepsi üst düzey olma yolunda ilerleyen-özellikle ece-sınıf,statü ayrımını da pek sever.ama çaktırmaz.şimdi onların sınıflarında degilim.ama severler beni.yani öyle sanıyorum.çok sevilecek yanım olmasa da..aman ya ne bileyim. benim hayatımda sınıf statü kaygım olmadı.ece ortaokuldan bilirdi,istedigi meslegi;gidecegi üniversiteyi.. hayalindeki her şeyi gerçeklestirdi.sevgilisi de iyi bi çocuk-tu..yine de karın agrıları dinmiyor.kurup kurup sakinleştirilmek istiyor.hande iyi bi okulda doktoraya başladı.cansu deli gibi çalışıyor.durumu iyi o kadar iyi ki bana bile iş bakınıyor o derece.
ben onları hep en yakınlarım olarak gördüm.ama başkalarının yanında rahatsızlardı benden.
o geceki arkadaşları olan tiplerde bok gibi paralı insanlardı.kimsenin parası pulu umrumda degil gerçi. burunlarının büyüklügü,cakalarının parlaması daha ilgimi çeker.buz gibi eder beni.bunların da burunları beş karışlıklardandı.insanın alnını karışlamak isteyecegi cinslerdi.arabamı satıcam bilmem kaç dolara bilmemne alıcam.şu magazaya çanta sipariş ettim hala getirmediler. vs..lano çanta benim bu işten alacagım aylıktan pahalı var sen düşün gerisini.
siz neler yapıyorsunuz dediler.ece sazı aldı.cansunun işini söyledi.handenin okulunu.
'juli deee,tatlım yeni meslegin neydi senin?'
beni anlatmak istemedi.hoş anlatılmak da istenmedim.
o andan itibaren görünmez oldum orada.gölgem bile yok oldu gitti bi yere. madem utanıyorsun seviyemden neden istanbula gelince bana kalmaya geliyorsun?cansuya handeye git.ya da ben büyütüyorum.canım sıkıldı buna.
sanırım bok gibi bi hayatım var.acımış gibi bakıyorlardı.bıktım usandım bundan.sorun benim.kime desem böyle derdi.