ankaranın çatı katı.

bugün ankaradaydım iş için..
işim varmış gibi sanma.
ankaradaydım işte.
herneyse sabahın köründe havaalanında uyukladım biraz. zaten saat 10da mülakatım vardı.gittim selam kelam ettik amcanın biriyle.başımı sokabilecegim az çok yer vardı eskiden.
şimdi..dedik ya eskidendi diye.hem digerlerini çekebilecek halimde yoktu.buz tutmuş heykel vaziyetinde tunalıdan kızılaya dogru yürüyüşe geçtim.malum cepteki para kısıtlı olunca aklımdaki tilkilerde azaldı iyice.ykmnin önündeki kafaları bile sayamamışım.yürürken bi pastaneye girip karnımı doyurayım dedim.sona amcanın dediklerini düşünerek düz vitese geçtigim gibi yürümüş allah yürümüşüm. bildigim pastaneyi bulamadım.onu bırak aklım nası karışıksa sakaryayı bile bulamadım.yok şurda burda diye maltepeye kadar yürüdüm.(bu arada lokanta restaurant yok muydu yolda diyenlere cevabım 'ben bilmedigim yerde yiyemeyenlerdenim şekerim.')juli gir bi büfeye al iki gofret kalan parayla da bi sinema yap diye plan program çarklarını kurarken, kızım bul bi lokanta da hem sıcak sıcak oturursun ögrenci semti sayılır heralde burası ucuz bi yer bulursun falan diye kafamdan söyleniyordum..ama bi okul görsem inanacagım..onu da görmedim neyse. bi büfe buldum attım kendimi ana yaşlı bi teyze oturuyor.bildigin teyze ama anneannem kadar falandır.'teyze sen mi bakıyorsun?' demeden daha 'hee ne istiyon?' dedi.
baktım olacak gibi degil yemek yiyebilecegim yer var mı ama temiz bi yer olsun tamam mı falan diye nazlanıyorum kadına kadın kafasını sallıyor böyle..'hee taam gir şu apartmana yedinci kata çık!'
lan dedim olur mu öyle şey! yedinci katta ne yiyebilirsin??; seni yerler ,bak 3.sayfa haberi olursun.. salak.. falan diyorum kendime, apartmanın önüne bi geldim beyaz bi tabela!!..günün yemeklerini de yazmışlar! ve yedinci kat!!
babannemin nohutundan yazıyor orada!hadi şimdi çıkma juli dedim dogru yürüdüm asansöre neymiş efendim 1.kattan çalışıyormuş.söverek bakındım diafona bunların numarası kaçtır falan diye.(tabelada yazıyormuş bu arada inince gördüm;))yok kafam dolu olunca yarım bi insan oluyorum ben. malak modunda dolandıgım için, kafa basmıyor..bi amca geldi bi iki tuşa bastı.bende onla asansöre gittim.kırk yıllık apartmanımmış gibi dolandım apartmanda, ama amcaya yemek evine gittigimi söyledim.çıktık beraberce megersem o da oranın müdavimiymiş..
çatı katı ;beş altı masalı şirin mi şirin bi yer..
masalar yerine iki çekyat olsa bi de halı atılsa yere ben yaşardım orada..
yan tarafta iki teyze (biliyorum hep teyze amca deyip duruyorum ama valla anneannem gibilerdi.)açık olan mutfaktan müşterilerin tabaklarını hazırlıyorlardı.amca geldi. günlük yemeklerini saydı ve eger yemek istemezsem mantı ya da schnitzel isteyebilecegimi söyledi.'battın lan sen cebindeki parayı verirsin! falan diyorum kendime. sona o kadar yol yürüdün. dedim. dogru havaalanına gidersin nolacak?! diye kurdum iki dakikada ve günlük menuden yana oldum çorbam,ardından nohutum, pilavım ,salatam ..neyim varsa geldi. ve hepsi ayrı tabaklarda!! ekmekle suda sınır yoktu.bi güzel doydum ama patlayacak duruma geldim. ben ki, tabagımda illa bi şeyler bırakırım.sanki o kalanlar sayesinde kilo almayacagımı mı sanıyorum neyse ne işte, bu sefer sildim süpürdüm.acayip güzeldi.şimdi juli abartın derseniz-bende derim lan ne abartmışım falan diye-ama degil masaların hepsi doluydu ve ortalama 20 dakika içinde kalkanların yerine yeni müşteriler geliyordu.benim masamda boştaki 3 sandalyeye 6 kişi oturduguna göre;)hatta ve hattaa bi masa vardı ki tümü takım elbiseli 7 adam yemeklerini yediler çaylarını içtiler ve mutfak kısmına başlarını uzatıp ellerine saglık teyze dediler.teyze çıkıp onları ugurlarken çok teşekkür etti ve annelerinin yemegi gibi gönül rahatlıgıyla yiyebiliyorsanız ne mutlu bana gibi bi şeyler söyledi..içlerinden biri annem duymasın ama o da keşke senin gibi yemek yapabilse falan dedi.
o şapşal halinle nası hatırlıyorsun dyenlere adamın robot resmini çizdirebilirim..o derece baktım;)ama çaktırmadan..sonra baktım saatimin bi buçuk saati orada oturmuşum.ayıp falan dedim kalk yani olmuyor.çok teşekkür ettim paramı uzattım korka korka -bende öyle pis bi huy var. baştan bi yerde okumadıysam asla soramam fiyat-
6tl eksik verdi amca..amca eksik aldın dedim güldü iki kişi ücreti vereceksen bi arkadaşını daha getir kızım dedi bi kişilik menu yedin onu aldım..yok dedim yine eksik aldın bir bir saydım.
o da sefertaşlarıyla şirketlere yemek verdiklerini civardaki şirketlerin elemanlerının geldigini falan anlattı.. yani menu fiyatı 6 tl ymiş.
mutfaga kafamı uzattım baktım teyze nası güzel bi kadın! fotograf makinem yanımda olmadıgı için gıcık oldum kendime
kadınlar günlerini kutladım.ellerine saglık dedim gülümsedi.en sevindigi şeymiş bu.
ve hala borçlu hissediyorum.
eger beni ankaradan biri okuyorsa ve yolu oraya düşerse pişman olmayacagına garanti veririm;)bide bana haber versin ben burayı biliyorum anlattıgın gibi ya da degil abartmışın diye;)
elimde bi adres yok ama köşesinde altınel mi altıntepe mi beyaz bi otel vardı.metro girişi vardı otelin köşesinde.o otelden kızılay tarafına dogru yürüyün ganyan bayii ve büfeci teyzenin arasında tahta kaşıkk ev yemekleri tabelasını görürsünüz umarım..
reklam da yaptım ya bilog artık uyumalı uyumalı..:)