
ipliği parmağıma dolayıp çekiyorum.bir çekişte kopup sökülüyor. yarı kopmuş, sökülmüş, iplikleri parmaklarıma iyice doluyorum.iplerle oynadıgımız o oyunu unuttugumu anlıyorum.evirip çevirdikçe karışıyor dolaşıyor ipler..parmaklarımı düğümlüyorum resmen.oyunu tam olarak hatırlayamamaktan mızıkçılık yapıyorum kendime,iplerime..
kopartıyorum bir bir..
tekin degilim.emin de degilim.ilk defa bindigin vapurda denizin ortasındayken gidecegin kıyıya yaklaşmamasını düşünüp telaşlanmak gibi halim.dur bakalım ne olacak diye etrafı hızla kolaçan ediyorum.yok yanımda o güven çantamda yer bırakmadım ona bugün..
elimdeki sökük atkıyı 'biraz daha, biraz daha..' derken söküyorum..
gerginim aslında..olacakların gerginligi.mart'ın getirileri.
mart sana çok yükleniyorum farkındayım..
etrafı da torrlayıp toplayıp sırtına yükledim.yalnız degilim; bi başımın yaralarına merhem bulayım derken; önce tüm çocuklugumu, anlayışla sarmam gerekti.hala kendime ilaç bulamadım..onlar daha önemliydi ama onlara da deva olamadım..
bere de elimde tekrar çile halini aldı.canı olsa çok yanardı..ben yakardım.
ayrıca;
'hacı bi sigara versen' diyen çocugu da yanaklarından öpesim geldi ama napıyoruuz içimizden gelen her şeyi erteliyoruuz!
höyytlenmekten başka çarem yoktu.her zamanki gibi..
iyiyim lan valla bak..marttan umudum var;)senin için de iyi olacak..bereyi diktim.
tekrardan tekrarladım aynı şeyleri.ezberimde artık biçilen rol.merak etme vaktim gelince çıkıp oynayacagım.şimdilik erteledim.dost'um daha önemli çocuklugum benden önce gelmeli..
şimdilik dinleyiciyim.sen kalkta hadi bana bi sigara veriver..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder