13 Eylül 2010 Pazartesi

kemirgen.



aynı yerde aynı şekilde kıpırtısız uzanıyorum.dönüp dolaşıyor yine buluyor beni çatımın altında..bundan on yıl önce ben kasılırdım bundan on yıl sonra hala ben kasılıyorum.arpa boyu yol alamıyoruz.ama suçlu hep ben ve sen oluyor.ona,onlara bi bok olduğu yok.insanlar uğraşıyorlar..didiniyorlar,bir şekilde hevesleri var..ama
hadi itiraf edelim..ikimizin de kalmadı.
o ise görevlerini yapmış! huzurlu rahat bir şekilde yaşıyor..okula gönderdim!dersaneye yolladım gerisi sana aitti hala aynı boksun!adam olmaz senden! denilen!!! ben oluyorum.çünkü başardığım hiç bir şey yok.
bu televizyon bu bilgisayar önünüzde oldukça adam olmayacaksınız!kırdırtmayın bana onları!!!ikiniz de aynısınız!

ne garip..ona bakınca hiç bir şey yapmadığını görebiliyorken ben yanlışlarını hatalarını görebiliyorken kendini hatasız sayması
'insanlığından'
sırf bu yüzden insanlığımdan utanırdım..sonra uyuştum,alıştım.insanlığın şanındandır!





rüzgar bağırıp çağırıp esip gürleyip içimizi acıtıyor gözlerimizi yaşartıyor bizi sersemletiyor hatta hiç yoktan bir baş ağrısı saplıyor sonra da yan odadaki ikiz yatağa yatıp horulduyor tüm gece.

su altında kalan tarihi eserlerin ne hissedebileceğini anlayabiliyorum.boynumdaki ipi gevşetmeye uğraşırken onlar sınav yapıyor..bunlar bağırıp duruyor..
akıllıyken aptal olanlar biz oluyoruz.
etraftakiler gönül rahatlığıyla mutlu mesut biz uykusu kaçan azınlık!bize uflamak bile yasak.ufflamayın lan!




her gün biraz daha yeniliyorum..yokluğum kimsenin hayatında boşluk yaratmayacakken neye bu inadım şaşırıyorum bazen.yine de sezdirmeden sahne alıyorum.yapabiliyor bunu insan..aptalken akıllı olanlara kalsın buralar!benim neyime..senin neyine..

bir gün bunu diyeceğim diye gerçekten çok korkuyorum.kemiriyor bu beni,yiyor bitiriyor.tamam haksız değil ama yine de şans diye bişey var!inanç var!

referamdumuna da partilerine de...
onları yazacaktım önce de boşver.yeteri kadar konuşan var.şiştik maden suyu stoku yapmalı.

2 yorum:

bazı.ağaçlar.kesilmelidir.dedi dedi ki...

çok şaşırtıyorsun her seferinde beni. bazen bu kadar yakın gelebiliyor yazdıkların, aslında bu kadar derinken yani sen, sonra yok bilmem arda'lar, onun attığı çizikler falan diyorum. bunları yazabiliyorken neden oğlanlara bu kadar kafa yoruyor bu kız diyorum. biraz karışık oldu , anlatamadım belki, ama sevdim bu yazını. uyuştum, alıştım.

juli dedi ki...

çok iyi anlatmışsın..ben sadece tamamen kendimi anlatamıyorum.hayatımda da içimde de aralara yalanlar sıkıştırmadan duramıyorum.böyle normal olunuyormuş çünkü..
deniyorum.bilmem anlatabildim mi?..