nerden başlayacagımı bilemiyorum..hızlı yaşamımdan mı yoksa söylediğim yalanlardan mı.. hangisinden başlamalıyım?
geçen gün izin alıp zeytinliye dogru yola çıktım iki günümü orada geçirdim tam döndüm ki bu hava da ne olmuş aman allah'ım!her yerde erimiş insan parçaları bulacağımı sanıyorum..neyse konu bu degildi.konu yavşak olmalıydı.
haftasonu kaçışımdan sonra izin aldığım saatlerin cezasını cekme durumuma devam ediyorum.sabahın sekizinden iş yerine gidip,gece onbir gibi çıkabilebiliyorum...
yoldan geldiğim gün,gelir gelmez attım kendimi iş yerine leş gibi olmuşum zaten işler birikmiş üç ordan beş burdan onla konuş bunu ayarla derkan saat on olmuş çıkış saatim gelmiş.
yavşak beyimiz kapıda belirdi juli bırakayım mı seni diyerek benden kesin ve net bir hayır aldıktan sonra arkadaşı geldi juli bizle gel diyerekten ısrarlara dayanamayarak tamam lan dedim otobüslerde sürüneceğime dırdırlarınıza katlanırım..bindim yanlarına yolun daha yarısına gelmeden öbürü indi!hah kızım çekilecek çilen varmış falan diyorum.. o ise bilindik erkek tavırlarıyla yolu kaçırdı..neden acaba!
kendimizi bir anda sahilde bulduk! tabi benim tek gözüm kapalı suratım nasıl renkten renge giriyorsa buna; 'çabuukk beni eve götüüürr' diye cırlıyorum ama nerde beni dinleyen; indirdi arabadan oturttu ışıklı bi yere yanıma da oturdu bi yanımda beton bir yanımda dana..
kolunu ittiriyorum eli geliyor elini çimdikliyorum kolu arkama geçiyor.hanımlıgı falan bırakmışım vuruyorum kafasına falan..
arabaya binerken bey idim şimdi lan olduk iyi mi falan diyor..bi bardak çay içelim valla bırakıcam seni falan diyor neyse o halde oturduk.ama yorgunlugum falan geçmiş leş gibiyim zaten açtı niyetini..
benden bir şey beklemiyormuş benim de ondan bişey beklemedigim malummuş.böyle iki üç günde bir çıksaymışız dışarı elimi tutarmış öpermiş istersem devamı gelirmiş ama ben istemezsem bişicik olmazmış.bunlar kısmetmiş haa yook ben ciddi düşünüyorsam ciddi olarakta beraber olabilirmişiz beni korkutmak istemiyormuş.şimdiden hayır demem manasızmış.önümü göremezmişim bu konularda..
öyle bir diyor ki hiç böyle bi piç karşıma çıkmamıştı nasıl kolay sıyrılırım lan falan diye düşünüyorum daha bunun bi yıl benimle aynı iş yerinde olacagını biliyorum işi bırakırım bi yıla falan diyorum ama bende ne renk kaldı ne laf..dişlerimi sıkıyorum bu konuştukça pişkinin önde gideni.neyse baktım olmayacak dalga geçerek konuşmaya başladım ben konuştukça dudaklarıma kayıyor herifçioglu..öyle bi geçirdim ki kafasına kalkk dedim.
tabi allah beni çarptı.arnavut kaldırımına takılmamla pattt oturuverdim yerlere..
düştügüm her zaman gülerim ben..bu salak kendine güldügümü sandı yerden kaldıracak ya beni tuttu elimi..on dakika da bırakmadı gitti.sonra eve bıraktı beni..
ertesi gün yok dedim bakmayacagım suratına ne hali varsa görsün.. bakmadım da.gün bitti öyle..aradı beni buluşalım diye çıkamam dedim.iş çıkışı bekle o zaman dedi bakarız dedim dinlemedi tabi..iş çıkışı yine arabadaydım ve yalanlar başladı..aslında niyetim onun derdinin ne oldugunu sormaktı..ama hatunlardan gelen telefonlar,bakışları tuz biber oldu.yok dedim hoşlanmıyorum senden..istemiyorum seni..sonra ardayı anlatmadım hiç..
geriyorsun beni böyle yaparak dedim..bazı insanlar yalnız olmalı ben onlardanım dedim..niye sende bir eksiklik mi var dedi hemen..yok öyle bişi..başka türlü kırmam sandım.oysa.. korkularımı anlamasın istedim.kırmamalıyım seni dedi.benden ciddi bir şey beklememelisin dedi telefonunu işaret ederek güzel kadınları seviyorum işte napalım yaptı ve her şeyi bana bıraktığını söyledi.
bilmediğim çok şey var..ama bu sefer aklımda gönlümde bir iken,bir şey var..ve ben bunun ne oldugunu bir türlü anlayamadım.işin komik yanı bunlar hep gizli kapaklı olurken biz yaşamımıza devam ediyoruz.sanki rüyamızda yaşıyoruz hepsini.bu çok koyuyor bana.neyseki bitti.yine teget geçtim.belamı mı aşkımı mı orası meçhul.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder