hiç bilmeyeceksin bunu.söylemeyecegim.hayatımda hiç kırk dakika önceki kadar ölmek istememiştim.bu kadar aciz hissetmemiştim.bana çok kötü davrandı ilk defa.hiç yüzünden.. suratıma kaskatı bakışlarını diktiginde yüzünü paramparça etmek istedim. bunu hissettikçe hırpaladık birbirimizi önce ben sonra o yara aldı.sadece..ben...istememiştim.çok acıttı.çok ölmek istedim.çok.
ama geçti.sırf seni bırakamıyorum kızım..ben de gidersem kesin peşimden gelirsin ya da aklını yollarsın diye kalıyorum.
sırf senin için annem.
sırf senin gözünden düşmemek için dinliyorum degersizligimi... tüm bunları...
hala konuşuyorlar..deliriyor muyum ben?
o kadar mutsuzum ki etlerimi lime lime etsem nefesim kesilene kadar aglasam da içimdeki taş aynı yerde kalıyor.bu kadar zor mu kızım?
niye beni dogurdun annem?günah keçisi olmam için mi?
çok zorlanıyorum.çok.