ya biz hayata karşı adil olduk mu?
ya kendimize karşı?
bana hiç bakma.
oldum olası beceremem terazinin dengesini.
yapabilseydim halimden sezerdin.
kimseden bişi istemiyorum.kendime adil degilken ben... hayata küsemem öyle bir lüksüm de yok nedenim de.tavşan daga küsmüş durumları malum...
hem bu küsme işini ilkokulda sıra altlarında unuttum ben. küsmem.
gitmem de. bitiren gitmekte özgürdür.gelmekte de.ayrı mevzular bunlar.kimseyi hayatıma sokamam.şişe içindeki gemi gibi bi mantarı eksik halimle ugraştıramam.o da lüks benim için.
hayat arada çelmesini takıyor tökezletiyor.tamamdır hakkıdır.bizden başka herkes bal gibi haklıdır bizim kitabımızda..
halbuki ben çelmeden degil en çok gölgemi izleyip dalınca düz giden yolumda bile düşerim.bazen dizim kanar.
2 yorum:
güzel bir yazı.
kimbilir belki de.saol creep:)
Yorum Gönder