bazen kalabalık bi caddede yürürken aniden bi apartmana cıkıp cantamdaki cakıl taşlarını insanların kafasına atıp atıp saklanmak istiyorum taşlarım bitince tükürecegim muhtemelen.
ben bugün aylardan sonra ilk defa dısarı cıktım. kalabalıkta yürümek gerceken zordu bi de sabahın köründe tren cekilmez bi seymiş.napalım dedim ki juli işe yaraman gerek yoksa şiştikçe şişeceksin evde hadi kalk giyin bi çık dısarı dedim eve döndügümde iş sahibiydim kolay bulunan bi iş oldu degiştirecegim işte her seyi yavas yavas.zaman alacak ama olacak.zamana hep güvenirim zaten ondan bu kadar karamsarım galiba akıllı olucam artık söz.
ne cok konustum gudubok yere Allah'ım sen çeneme mukayyet ol...
3 yorum:
bende kalabaliki hic sevmem! ooo tebrikler...ne isi buldunuz?? bende is ariyorum... :/
artık işim yok üç dört günlük bi macera oldu:)hem yorumunuz için hemde iyi dilekleriniz için tesekkür ederim umarım iyi bi iş bulabiliriz :)
ben küçük bir çocukken, balkondan aşağıya işerdim.
sonra biraz büyüğünce, tükürmeye başladım.
Üst komşuda takıldığım Fahriye abla modundaki kadın beni şikayet etti. Hayallerimi yıktı. Meğer ben tükürürken o üst balkonda aşağıya bakıyormuş. Tükürdüğüm adam yukarı bakınca onla gözgöze gelmişler. Adam ana avrat küfretmiş ona. Ha ha ha hala gülerim:))))))
Yorum Gönder